من
باد و
مادر هوا خواهم شد
و گردش زمین را
به سان جنبش مولی
در گنداب تنم احساس
خواهم کرد.

من
خاک و
مول زمین خواهم شد
و هوا
به سان زهدان زنی در برم خواهد گرفت.

از سردی مرده وار پیکر خاکی خویش
رنجه خواهم شد.
از فشار شهوتناک بازوان نسیمی خویش
شکنجه خواهم شد.
از دیدار خویش عذاب فراوان خواهم کشید
و سخنان همیشه را
در دو گوش بی رغبت خویش
مکرر خواهم کرد.

۱۳۳۸

© www.shamlou.org سایت رسمی احمد شاملو